فروغی

Abstract

فروغی، میرزا محمد حسین م ب ۱۳۲۵ ق)، فرزند میرزا مهدی خان مشهور به ارباب اصفهانی، ملقب به ذکاء الملک و متخلص به فروغی از فحول شعرای قرن چهاردهم هجری و اکابر ادباء عصر خویش و نیز دارای اطلاعات وسیع و تنبع زیادی به ویژه در تاریخ ایران؛ او پدر محمد علی فروغی و ابوالحسن فروغی می باشد. از مشهورترین آثار وی تاریخ اسکندر ، تاریخ ایران فارس بزرگ) از ابتداء شروع نظام شاهنشاهی در ایران از سال ۵۹۵ قبل از میلاد تا عصر قاجاریه که چندین مرتبه به چاپ رسیده است و دیوان شعر سفر هشتاد روزه دور دنیا ، ترجمه کتاب ژول ورن به وسیله کاظم شیمی محلاتی و محمد علی فروغی دستور حکومت ، ترجمه نامه امیر المؤمنین (ع) به مالک اشتر عشق و عفت، ترجمه کتابی از شاتوبريان: ريحانة الافكار ، ترجمه از عربی (۱۳۲۵ ق) تاریخ شعرا و بدیع، که پس از مرگش چاپ و منتشر شد. وی در تألیف کتاب التدوین نیز سهمی عمده داشت.