امامی اصفهانی
Abstract
امامی اصفهانی، محمدرضا بن محمد مؤمن خاتون آبادی، فقیه و مفسر شیعی ایران در نیمه یکم سده دوازدهم هجری. وی از سادات اصفهان است و نسبت او به علی بن جعفر عریضی می رسد. او معاصر علامه مجلسی بود و در زادگاهش به تدریس علوم دینی می پرداخت. آثارش عبارتند از ابواب الهداية، به فارسی جنات الخلود به فارسی در شرح اسماء حسنی و شناخت پیامبران و تاریخ ائمه اطهار (ع) و اخلاق مشترک میان ایشان و تاریخ پادشاهان و خلفای اموی و عباسی و فرقه شناسی و جغرافیای شهرها و قبله شناسی و آداب سفر و چیزهای دیگر؛ خزائن الانوار در تفسیر قرآن که آن را به نام شاه سلطان حسین صفوی کرده است.