اثر آلوئه‌ورا بر روی هیستومورفومتری غده فوق کلیه موش های صحرایی دیابتی

Abstract

آلوئه‌ورا در طب سنتی کاربردهای فراوانی داشته، هم‌چنین دارای اثر کاهندگی قند خون نیز می‌باشد. در این مطالعه، اثر کاهندگی قند خون توسط ژل آلوئه‌ورا و هم‌چنین اثر محافظتی آن بر غده فوق‌کلیه موش‌های صحرایی دیابتی مورد بررسی قرار گرفت.در مطالعه حاضر 50 سر موش صحرایی نر بالغ 3 -2 ماهه با وزن 250-200 گرم در 5 گروه تقسیم‌بندی شدند. گروه شاهد هیچ دارویی دریافت نکردند.گروه دوم که با تزریق استرپتوزوتوسین با‌ دوز 65 میلی‌گرم بر کیلوگرم دیابتی شدند (قند بیش از 250 میلی گرم در دسی لیتر) ‌. گروه سوم، بعد از دیابتی شدن، ژل آلوئه‌ورا را روزانه با دوز 400 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم دریافت نمودند. گروه چهارم، بعد از دیابتی شدن انسولین را با دوز 10 واحد به ازای هر سر موش صحرایی دریافت نمودند. گروه پنجم، موش‌های سالمی که آلوئه‌ورا دریافت نمودند. تمامی گروه‌ها در دو زمان 15 و 30 روزه، پس از اندازه‌گیری قند خون، آسان‌کشی و غده فوق‌کلیه جدا و در فرمالین سالین 10 درصد تثبیت گردید. سپس مقاطع بافتی تهیه و با استفاده از رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین رنگ آمیزی شده و مورد ارزیابی هیستومتریک قرار گرفتند. در غده فوق‌کلیه موش‌های صحرایی دیابتی، ضخامت لایه فاسیکولاتا و هم‌چنین قطر سلول‌های اسفنجی ناحیه فاسیکولاتا افزایش معنی داری نسبت به گروه شاهد داشت (05/0≥P). متعاقب تجویز آلوئه‌ورا در موش‌های صحرایی دیابتی ضخامت لایه فاسیکولاتا به شکل معنی‌داری کاهش داشت (05/0≥P). علاوه بر این، ژل آلوئه‌ورا موجب کاهش معنی دار قند خون موش‌های صحرایی دیابتی گردید. آلوئه‌ورا می‌تواند اثرات سودمند و محافظتی روی بافت غده فوق‌کلیه دیابتی داشته باشد.