استفاده از الگوریتم ژنتیک در تخمین پارامترهای روابط پیشنهادی

Abstract

بهینه سازی فرآیندی است که با در نظر گرفتن اهداف و محدودیت های مد نظر، بهینه ترین حالت ممکن را پیشنهاد می دهد تا سیستم مورد نظر بتواند در بهینه ترین حالت ممکن به فعالیت ادامه دهد. روش بهینه سازی الگوریتم ژنتیک یکی از روش های نوین بهینه سازی است که هدف اصلی آن جستجو در علم رایانه برای یافتن راه حل تقریبی برای بهینه سازی مدل، ریاضی و مسائل جستجو است. الگوریتم ژنتیک نوع خاصی از الگوریتم های تکاملی است که از تکنیک های زیست شناسی فراگشتی مانند وراثت، جهش زیست شناسی برای یافتن فرمول بهینه جهت پیش بینی یا تطبیق الگو استفاده می کند. الگوریتم های ژنتیک اغلب گزینه خوبی برای تکنیک های پیش بینی بر مبنای رگرسیون هستند. در مدلسازی الگوریتم ژنتیک یک تکنیک برنامه نویسی است که از تکامل ژنتیکی به عنوان یک الگوی حل مسئله استفاده می کند. مسئله ای که باید حل شود دارای ورودی هایی می باشد که طی یک فرایند الگوبرداری شده از تکامل ژنتیکی به راه حل ها تبدیل می شود. سپس راه حلها به عنوان کاندیداها توسط تابع برازش یا تابع برازندگی مورد ارزیابی قرار می گیرند و چنانچه شرط خروج مسئله فراهم شده باشد الگوریتم خاتمه می یابد. به طور کلی الگوریتم ژنتیک یک الگوریتم مبتنی بر تکرار است که اغلب بخشهای آن به صورت فرایندهای تصادفی انتخاب می شوند. نظر به اقبال این روش در تولید روابط در تحقیقات پیشین، در این مقاله نیز این الگوریتم در راستای تولید روابط بکار برده شده است. در این پژوهش پس از اتمام محاسبات، مقادیر q بدست آمده برای آزمون و سنجش دادهها توسط رابطه MSE مورد استفاده قرار گرفت. پس از تکرار الگوریتم، ضرایب مشخص گردید. نتایج نهایی ضرایب در جدول پیوست نشان داده شده است.