<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<feed xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom">
<title>دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی</title>
<link href="http://yetl.yabesh.ir/yetl1/handle/yetl/4308961" rel="alternate"/>
<subtitle>بهاءالدین، خرمشاهی (1377). دانشنامه قرآن و قرآن پژوهی. تهران: دوستان؛ ناهید</subtitle>
<id>http://yetl.yabesh.ir/yetl1/handle/yetl/4308961</id>
<updated>2026-09-02T09:10:09Z</updated>
<dc:date>2026-09-02T09:10:09Z</dc:date>
<entry>
<title>آیه انفاق</title>
<link href="http://yetl.yabesh.ir/yetl1/handle/yetl/4308895" rel="alternate"/>
<author>
<name>معینی, محسن</name>
</author>
<id>http://yetl.yabesh.ir/yetl1/handle/yetl/4308895</id>
<updated>2025-10-16T19:55:13Z</updated>
<published>1377-01-01T00:00:00Z</published>
<summary type="text">آیه انفاق
معینی, محسن
آیه انفاق آیه ۲۷۴ سوره بقره را برخی آیه انفاق گفته اند. به جهت اینکه خداوند در این آیه می فرماید: اجرهم عند ربهم و لاخوف عليهم ولاهم يحزنون». الذين ينفقون أموالهم بالليل والنهار سراً وعلانية فلهم (کسانی که اموالشان را در شب و روز پنهانی و آشکارا می بخشند، پاداششان نزد پروردگارشان [محفوظ است و نه بیمی بر آنهاست و نه اندوهگین میشوند. بسیاری از مفسرین شیعه و برخی از مفسرین اهل تسنن این آیه را در حق امیرالمؤمنین علی (ع) میدانند. میبدی مینویسد: «این آیت در شأن علی ابن ابیطالب (ع) آمد چهار درم داشت و در همه خاندان وی جز آن نبود هر چهار درم به درویشان داد یک درم به شب داد یکی به روز یکی به نهان یکی آشکار». امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرموده اند: این انفاق از انفاقهای غیر واجب است و از زکات و خمس نیست.
</summary>
<dc:date>1377-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>اسرار البلاغه في علم البيان</title>
<link href="http://yetl.yabesh.ir/yetl1/handle/yetl/4308894" rel="alternate"/>
<author>
<name>آژیر, حمیدرضا</name>
</author>
<id>http://yetl.yabesh.ir/yetl1/handle/yetl/4308894</id>
<updated>2025-10-16T19:55:50Z</updated>
<published>1377-01-01T00:00:00Z</published>
<summary type="text">اسرار البلاغه في علم البيان
آژیر, حمیدرضا
اسرار البلاغة في علم البيان، نگارش عبد القاهر جرجانی این کتاب را باید به سبب در برداشتن یک دوره کامل علم بیان با درونمایه ای غنی یکی از کتب زیرساز این دانش دانست. ویژگی این گونه کتابها یکی نیز این است که علاوه بر طرح مسائل مربوط، نشان از اجتهاد نویسنده آن نیز دارد چه در موارد بسیاری همزمان با توضیح یک اصطلاح بیانی چندان از آن لایه بر می گیرد که دریافت خواننده از آن با آنچه پیشتر در ذهن داشته کاملاً متفاوت میگردد و اندیشه پیوسته در معرض مفاهیم ظریف و نازکی قرار میگیرد که به هر روی دریافت کامل آن را بر پژوهشگر دشوار میسازد و ره آورد این دشواری به دست آوردن مفهومی است ظریف که وجه امتیاز این گونه کتب با دیگر کتابهای مشابه است. استعاره مجاز، تشبيه تمثیل و دیگر اصطلاحات بیانی در کتاب اسرار البلاغه از مفهومی به مراتب پربارتر برخوردار است. این کتاب از سوى دار المعرفة بيروت به همراه حواشی سید محمد رشیدرضا در ۳۶۸ صفحه به سال ۱۹۸۱ م به زبان عربی چاپ شده است.
</summary>
<dc:date>1377-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
<entry>
<title>امامی اصفهانی</title>
<link href="http://yetl.yabesh.ir/yetl1/handle/yetl/4308891" rel="alternate"/>
<author>
<name>فعال عراقی, حسین</name>
</author>
<id>http://yetl.yabesh.ir/yetl1/handle/yetl/4308891</id>
<updated>2025-10-16T19:57:00Z</updated>
<published>1377-01-01T00:00:00Z</published>
<summary type="text">امامی اصفهانی
فعال عراقی, حسین
امامی اصفهانی، محمدرضا بن محمد مؤمن خاتون آبادی، فقیه و مفسر شیعی ایران در نیمه یکم سده دوازدهم هجری. وی از سادات اصفهان است و نسبت او به علی بن جعفر عریضی می رسد. او معاصر علامه مجلسی بود و در زادگاهش به تدریس علوم دینی می پرداخت. آثارش عبارتند از ابواب الهداية، به فارسی جنات الخلود به فارسی در شرح اسماء حسنی و شناخت پیامبران و تاریخ ائمه اطهار (ع) و اخلاق مشترک میان ایشان و تاریخ پادشاهان و خلفای اموی و عباسی و فرقه شناسی و جغرافیای شهرها و قبله شناسی و آداب سفر و چیزهای دیگر؛ خزائن الانوار در تفسیر قرآن که آن را به نام شاه سلطان حسین صفوی کرده است.
</summary>
<dc:date>1377-01-01T00:00:00Z</dc:date>
</entry>
</feed>
